Kimi Sevsem sensin / Hayret
Sevgi hepsini nasıl değiştiriyor
Gözleri maviyken yaprak yeşili
Senin sesinle konuşuyor elbet
Yarım bakışları o kadar tehlikeli
Senin sigaranı senin gibi içiyor
Kimi sevsem sensin / Hayret
Senden nedense vazgeçilemiyor

Her şeyi terk ettim / Ne aşk ne şehvet
Sarışın başladığım esmer bitiyor
Anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli
Dudakları keskin kırmızı jilet
Bir belaya çattık / Nasıl bitirmeli
Gitar kımıldadı mı zaman deliniyor
Kimi sevsem sensin / Hayret
Kapıların kapalı girilemiyor

Kimi sevsem sensin / Senden ibaret
Hepsini senin adınla çağırıyorum
Arkamdan şımarık gülüşüyorlar
Getirdikleri yağmur / Sende unuttuğum
Hani o sımsıcak iri çekirdekli
Senin gibi vahşi öpüşüyorlar
Kimi sevsem sensin / Hayret
İn misin cin misin anlamıyorum...

Arka Kapak'tan; "Ne kadınlar sevdim zaten yoktular" diye anlattı
"sevgili"nin hayatta somut bir karşılığı olmadığını Attilâ İlhan.
Şimdi de "Kimi sevsem sensin/hayret" diyor.
Yaşadığımız hayat karmaşıklaştıkça "mümkünsüz" hale gelen aşklarımızı mısralara döküyor mısralarını,
ruhumuzu hafif bir meltem gibi saran, bizi derinleştiren, acıtan eşsiz bir müzikle harmanlıyor
ve onlardan hayatlarımıza temelli giren, unutulmaz şiirler inşa ediyor...
Onlara bakalım, dokunalım diye; onları duyalım, koklayalım, onlarla içimizin çoraklıklarını yeşertelim diye.

---

Uzunca bir aradan sonra yeniden bir kitap tanıtmak.
Attila İlhan'la olsun istedim.
Arşivlik dizeler saklı içinde, hala eksikse bir boşluk gözünüze çarpıyorsa eğer.
Bu eserle doldurun o boşluğu..